Chce się włamać do klimatyzacji Steel Mountain,
podnieść temperaturę I zniszczyć taśmy.
- Tak zrobimy. - Uderzę do kumpla w Dark Army.
Uruchomisz najgroźniejszą grupę hakerów na świecie?
- Wejdzie na moje konto. - Nie możemy zawirusować Allsafe.
- Stracę robotę. - Ulepszają zabezpieczenia.
- Kopiują I wysyłają backupy. - Dziś ruszamy.
Jej mąż, Scott Knowles. Zarząd go sprawdził.
Jak najszybciej zjedzmy z nimi kolację.
Chcę, żebyś znalazł się tutaj ze mną.
Zostanę tam, gdzie jestem.
- Nie zawiedziesz mnie? - To moja dziewczyna.
Zrobiłeś coś, żeby złapali Verę? Oskarżyli go o morderstwo.
To mój plan, pójdę.
Ukryjesz to przed nimi, ja poznaję ćpuna.
- Jestem sam. - Nie. Zostanę.
Nie mam dla ciebie dobrych wieści. Nie wyjdziesz.
Tyle mogłam przynieść. Prokuratura ma więcej.
- Długo posiedzę? - Wiele lat.
Wyciągasz naszych ludzi. Tym się zajmujesz.
Mają mocne dowody.
Każde przestępstwo powiążą z wpisami na Twitterze, Instagramie.
- Mówiłeś, że ich nie rozgryzą. - Nie potrafią. To pewne.
Mylisz się. Szyfr jest prosty.
Kto ci poradził prowadzić interesy na portalach?
Mój braciszek.
Lie oszczędziliśmy?
Wszystko szło gładko. Byliśmy ostrożni.
Wpisy o każdym interesie to brak ostrożności.
- Wpadłeś przez anonimowy donos. - Kto zakapował?
Anonim. Zupa się rozlała.
Nie proponują ugody.
Oskarżą cię o morderstwo pierwszego stopnia.
Nie przyznam się. Człowiek mnie nie osądzi.
Ktoś za to oberwie. Tak wyrównam rachunki ze wszechświatem.
Rozmawiajmy o strategii. Więzienie... Nie.
Nieważne, za jakimi drzwiami mnie zamkną.
To ty.
Taki jesteś.
Znam cię.
Mr. ROBOT
Przepraszam, już zapłaciłem. Tylko podziękuję.
Przepraszam.
Wspaniała kawa, doskonała obsługa. Dla ciebie.
Steel Mountain.
Wedrzemy się do centrum przechowywania danych.
Wszędzie można się dostać.
Wygląda jak twierdza, ale zbudowali ją ludzie.
Haker zmienia człowieka w złośliwe oprogramowanie.
Najłatwiej wykorzystywać ludzi. Bez trudu włamuję się do nich.
Wystarczy ich słuchać I obserwować. Słabości są jak neon na czole.
Mobley jest łasuchem. Nie panuje nad żądzą.
Robaki roznoszą choroby.
Romero jest przemądrzałym hipochondrykiem.
Bill Harper pozwoli nam wejść na pierwszy poziom.
- Nie zapewni wejścia na drugi. - Musimy tam być.
Poproś o kierowniczkę, Wendy.
Zaprowadzi nas tam, gdzie trzeba. Stąd się jej pozbędziemy.
Podłączysz Raspberry Pi do klimy I załatwione.
Teraz się słyszymy.
Słabość Mister Robota? Jest wariatem.
Ciężki przypadek. "Skoczyłbyś z mostu za kumplami?"
Skoczy bez wahania, żeby czegoś dowieść.
Jeśli tam wejdzie, wysadzi to w powietrze, bo tego chciał.
- Zerkniesz na mapę? - Pamiętam.
James Bond wkracza do akcji.
Też mam słabości. Nie lubię być na zewnątrz.
- Uwielbiam morfinę. - Pan Sepiol?
- Mówię do ciebie, ty nie istniejesz. - Sam Sepiol?
- Proszę pana? - To ty.
Dobrze.
Przepraszam, że pan czekał. Mamy tu młyn. O co chodzi?
O zwiedzanie. I już.
O zwiedzanie.
Powiedzieli panu w recepcji, że trzeba zarezerwować termin.
Kierowniczka się czepia.
Nazywam się Sam Sepiol. Sprawdź mnie.
Prostackie, ale damy radę.
Niech pańska firma zadzwoni do biura, ustalą termin.
Bill Harper, łatwo mnie znajdą.
Myślisz, że kierowniczka się czepia? Oberwiesz, gdy stąd wyjdę.
Wyjdę I nie wrócę. A ty wylecisz.
Lepiej mnie sprawdź.
Tutaj to nie pomoże. Przykro mi.
- Wychodzę, nic z tego. - Uda się, zostań.
Jestem zbyt dziwny.
Jak miliarder z tej branży. Zwolnij, za chwilę...
W Wikipedii jest pełno bzdur, bo każdy ją redaguje.
Nie każdy.
Tylko mądrale, jak Mobley, który przez lata zrobił 20 tysięcy wpisów.
A jednak ludzie wierzą takim jak on.
Panie Sepiol? Dobra wiadomość.
Przerwiesz pakowanie na pięć minut?
Załatwimy to jak dorośli? Kocham cię.
- Nie wiesz czemu płaczesz. - Weźmy ślub.
- Daj spokój. - Nie możesz nas skreślić.
Przemyślałaś to? Będziesz mieszkała z ojcem w Jersey?
Złamiesz sobie życie.
Przy okazji I twoje.
Po co ci moja karta?
Czy...
Ty...
Wiesz, co się stanie? Będzie afera, ja im powiem.
Użyłam twojego kompa. Mów, co chcesz.
Zastanowiłaś się, jak to na mnie wpłynie?
Tak.
To taki wielki ośrodek, że mamy własną straż pożarną.
Wewnątrz budynku, tylko dla nas.
Do tego konieczne są wozy strażackie I drogi.
Wszystko to mamy wewnątrz. Nie do wiary.
Pozbędziemy się Billa.
Zakaszmy rękawy. Zniszczysz Billa, żeby dotrzeć do jego kierowniczki.
Jeden ze skarbców wielkości centrum handlowego. Jeden z wielu.
- Gdzie są te olbrzymie skarbce? - Na drugim poziomie.
Nie zwiedzamy. Nie wolno mi tam wchodzić.
Nie zabierze cię na lody.
- W planie nie ma miejsca dla Billa. - Teraz tutaj...
W porządku?
Rozerwiemy Billa na strzępy. Zetrzesz uśmiech z głupiej gęby.
Dobrze się pan czuje? Nic pan nie mówi.
Wbij się.
Ty to potrafisz. Ktoś cię upokorzył.
Obnażył to, czego najbardziej bałeś się w sobie.
Odpowiadaj!
Wstań! Już!
Nienawidzę cię. Jesteś niczym.
- Pomyśl o tym. - O czym?
Ktoś się przejmie, jeśli umrzesz?
Naprawdę?
Popłaczą przez dzień,
ale wszystkim to wisi.
Kilka osób pójdzie na pogrzeb z obowiązku,
znudzi się I ucieknie.
Taki właśnie jesteś.
Nic dla nikogo nie znaczysz.
Pomyśl o tym.
Jeśli sobie na to pozwolisz...
zobaczysz,
że mówię prawdę.
Nie marnuj mojego czasu, wezwij kogoś, kto coś znaczy...
bo ty nic.
Sprowadzę kierowniczkę.
Dlatego łatwo wykorzystać Billa Harpera.
Zależy mu na pracy, więc złamał zasady I mnie wpuścił.
- Samotny, więc pękł. - Kierowniczka na poziom L-1 S-3.
Nie przepraszaj. Mało brakuje.
Kiedy przyjdzie Wendy, wyślemy jej esemesa, że zaczął się poród.
Pójdzie, a ty podrzucisz Pi. Jasne?
Trudy Davis, kierowniczka. O co chodzi?
- Pan Sepiol... - Trudy?
- Prosił o kogoś z nadzoru. - Nie mam pańskiego nazwiska.
- Sam Sepiol? - To pytanie?
Trudy? Mamy haka na Wendy. Gdzie ona jest?
- Potrzebna mi Wendy. - Skąd pan ją zna? Dziś nie przyszła.
Czego pan potrzebuje?
- Chcę zwiedzić poziom drugi. - Nikogo tam nie wpuszczamy.
Wyprowadzę pana. Bill, jesteś wolny. Proszę za mną.
Ta kobieta to duch.
Nic na portalach. 30 lat po ślubie. Tylko numer komórki męża.
Nie ma hobby, dzieci, kredytu, zboczeń.
- Muszę pomyśleć. - Winda już jedzie.
Tak się dzieje po naciśnięciu guzika.
Wszyscy ludzie są tacy sami.
Kochają kogoś, czegoś chcą I się boją.
Różnią się szczegółami, ale każdy ma słaby punkt.
Trzeba tylko inaczej tam dotrzeć.
Muszę iść do biura. Recepcja pana wypuści.
- Co zrobiłeś? - Wysłałem esemesa, niby od jej męża.
Jestem w szpitalu. Tego się baliśmy.
- Skaner dłoni. - Wysiadaj.
Drzwi zamykane ręcznie. Włamiesz się.
- Gdzie? - Na końcu północnego korytarza w L1.
Schody na parking.
Jesteś po złej stronie budynku.
Cofnij się do drzwi, przez które wszedłeś.
Elliot?
Tak mi się wydawało. Co tu robisz?
Witajcie w "Wing-strawaganzie".
Czyli "wing" I "ekstrawaganza". Wiesz, co to?
- Duża sprawa. - Dobrze.
- Masz tremę. Cieszysz się? - Tak.
Będę cię uczyła. Zwyczajna praca kelnerska.
Nie byłam kelnerką.
- Zaczynam od nowa. - Czym się zajmowałaś?
- Sprzedażą farmaceutyków. - Dużo zarobiłaś.
- Co się stało? - Reforma Obamy.
Witajcie w centrum przechowywania danych Steel Mountain.
Projekt I wykonanie budynku spełniają kryteria Tier 10.
Czyli to bezpieczna forteca dla państwa danych.
We wszystkich naszych placówkach przestrzegamy zasad bezpieczeństwa,
rygorystycznie sprawdzając pracowników.
- Elliocie! Miło mi było. - Mnie też.
- Pozdrów żonę. - Jasne.
Finansują Hezbollah I ISIS.
- Nie gap się. - Wiedział, że tu będę?
- Wie, po co? Zabije mnie. - Mówiłeś...
Rutynowa kontrola. Allsafe je przeprowadza.
Czemu ciebie wysłali? Programista się tym nie zajmuje?
Wykonujemy różne obowiązki. Cięcia budżetowe.
Obaj dziś pracujemy w terenie. Fortunne.
- Zjesz ze mną lunch? - Jasne.
- Jem. - Czyli jesteś taki jak my.
Wpadł, uciekajmy.
To niczego nie zmienia.
Co ci podać? Bogaty wybór.
Ma słabości. Jest dumnym z tego aroganckim dupkiem.
Zależy mu na twojej opinii, choć za to nienawidzi siebie.
Jego mocną stroną jest pycha, ale to też słaby punkt, który wykorzystasz.
Jesz tu?
W stołówce?
- To twój plan? Wkurzyć go? - Nie, poczekaj.
Restauracja.
Stracisz nas na drugim poziomie.
Słyszysz?
Przyjechałeś aż tu.
Allsafe się skończy, ty nie odpuszczasz.
Obaj jesteśmy perfekcjonistami.
Widuję tego kelnera od siedmiu lat.
Po pięćdziesiątce, ma dzieci,
rozwiedziony, druga żona, maluchy. Co o sobie myśli?
Osiągnął szczyt kariery, 30 patyków rocznie.
Tani wóz na kredyt,
małe mieszkanie. Alimenty. Zniżki.
Nie wytrzymałbym takiego życia...
zwykłego karalucha, którego istotą jest podawanie mi sałatki...
Muszę iść do toalety.
Znowu głód. Może to Tyrell Wellick?
Bawi się ze mną? Co to za gra?
Jestem jego złośliwym oprogramowaniem?
Umyłem twarz. Duszno tu.
Wiem, że wrobiłeś Colby'ego.
Nie...
Twój ojciec pracował przed śmiercią w Evil Corp.
Nie wydam cię.
Nie mam dowodu I nie na tym mi zależy.
Chciałem tylko poznać twój słaby punkt.
Zemsta.
Przeciętny, jak naszego kelnera.
Nawet niezwykłe jednostki, takie jak ty,
kierują się banalnymi motywami.
Niestety, wszyscy jesteśmy ludźmi. Poza mną, oczywiście.
Żartuję. Przyjemnej, długiej jazdy do domu.
Ja polecę śmigłowcem.
Uważaj na siebie.
Możemy uruchomić programy za 30 sekund?
- Źle zrozumieliście. - Co?
Fsociety wyrzucone.
Zbanowane.
- Chrzanisz! - Co powiedzieli?
- Że są bandą palantów. - Dokąd idziesz?
- Załatwić to. - Poczekaj.
Nie naciskaj ich.
Załatwię to albo ich rozwalę. Sami wybiorą.
- Słoneczko. - Cześć, tato.
- Czemu nie w pracy? - Zerwałam z Olliem.
Wiem. Właśnie dzwonił. Wejdź.
Płakał. Prosił, żebym ci powtórzył.
"Kocham cię. Wróć. Z czasem ci wybaczy."
Co odpowiedziałeś?
Że powinnaś z nim zerwać dawno temu.
- Miło. - O co poszło?
O pracę I pieniądze...
Zdradził mnie.
Tego się spodziewałem.
Nie chcę cię dołować, ale to dupek.
- A pieniądze... - Nie.
Dam ci na rozwój zawodowy.
Pożyczka bezzwrotna.
Możesz tu mieszkać I oszczędzać na własny kąt.
- Nie mogę cię zmuszać. - Sam tego chcę.
Głodna?
- Tak. - Nie wstawaj. Co byś zjadła?
- Nie musisz dla mnie gotować. - Francuski tost!
- Spóźnimy się przez tego idiotę. - Trudno, poczekają.
Poznałam go? Czyli zrobił wrażenie.
Mówił o winie?
- A ona? - Czemu o nią pytasz?
Bo jeszcze nie wiem, czego chce I się denerwuję.
Nie przesadzaj.
Są szczęśliwi, zadowoleni. Niczego im nie trzeba.
Dlatego się boję.
Z takimi osobami nie posuniemy się za daleko. I ci nie wierzę.
Nie każdy jest tak przygnębiony jak ty.
Nawet jeśli są zadowoleni...
będą czegoś chcieli.
Zabierzesz im to, co mają.
- Dlaczego się wycofują? - To biblioteka.
- Żeby o tym gadać, wróć na IRCA. - Zbanowali mnie.
Mamy Steel Mountain. Nasza część poszła jak po maśle.
- Oboje wiemy, że nie. - Oni to odwołali.
Zrobiliśmy, co należało, a twoja strona się odcięła.
- Dostałaś odpowiedz. - Powiedz kumplowi, Whiterose'owi,
żeby nie był cipą, bo nie mamy czasu na zabawę.
Mówisz w tym świecie? Wiesz, kto cię słucha?
To koniec, odejdź.
Nie wrócę z niczym. Dlaczego?
Mówiłeś, że Dark Army się zgadza.
- Między nami? - Nie będę o tym tweetować.
Wycofali się, zanim dotarliście do Steel Mountain.
Tylko tyle mi powiedzieli.
Uparłaś się, ale tym razem sobie odpuść.
Praca dla rządu przypomina film szpiegowski.
- Czytasz moje tajne maile? - Nie.
Zajmuję się dokumentami. Chcą więcej, niż pozwala technika.
Brakuje mi czasu na czytanie tajnych maili.
Nosi mnie. Szukam czegoś innego.
- I dużo tego dostaje. - Ty także.
Pracowałam w organizacji pozarządowej I rok w Microsofcie.
Ciągnął się jak dziesięć lat.
Piękne wnętrze.
Nie moja zasługa. Scott je urządził.
- Serio? - Tak.
- Ładnie. - Tak.
- Skąd te antyki? - Z...
Będziesz dyrektorem technicznym?
- Nie dziw się. - To podejrzliwość.
Zastanawiałem się, skąd ta kolacja.
Cztery osoby wiedziały o rozmowach.
- Ty jesteś piąty. - Nadaję się na prawą rękę.
- O to chodzi? - Zawsze o coś chodzi.
- Myślimy o bezpieczeństwie dziecka. - Trzeba o tym myśleć.
Wziąłbyś mnie na prawą rękę?
Nie wpuściłbym cię do domu.
- To ja, możesz rozmawiać? - Tak.
- Jestem w nowej pracy. - I jak?
Ciężko, ale powoli łapię.
Nie rozróżniałam ketchupów, ale doskonale wciskam drogie koktajle.
Nie dziwię się.
Pakowanie dań na wynos przypomina dzielenie towaru, jestem specem.
- Jak się czujesz? - Dobrze.
Pierwszy raz to słyszę z twoich ust.
Zrobiłem dziś co trzeba.
Wpadniesz wieczorem I mi opowiesz?
- Kończę. - Cześć.
Potrafisz pić wino.
Bo je uwielbiam. A ty?
W poprzednim życiu wybierałam tańsze roczniki.
Możesz powąchać. Wsuń nos.
Pachnie jak każde. Chętnie się nauczę.
Suszone owoce, fiołki... skórka cytrynowa.
Jeszcze raz. Wąchaj I myśl.
Czuję cytrynę.
- Sharon. - Tak.
Jakim cudem nie palnęłaś sobie przy nim w łeb?
- Co, proszę? - Powtórzyć pytanie?
- Jesteś gościem. - Szczerym.
Uznam to za żart w złym guście...
I pójdę do toalety.
Mam wspaniały rocznik. Pokażę ci etykietę.
Ta... Nie...
Nie... To ta.
Mój skarb. Spójrz.
Zajęte. O co chodzi?
Dziękuję za uroczy wieczór.
Oblężenie I sztorm!
- Mamy problem. - Pi jest on-line?
Tak, weszliśmy do systemu. Może załadować całość.
- Ale nie słyszę owacji. - Brawo.
Powiedz im.
- O czym? - Straciliśmy Chiny.
- Co, proszę? - Dark Army się wycofuje.
- Dlaczego? - Nie odpowiadają na to pytanie.
- Szybko się spotkamy... - Nie słyszałeś? Odcięli się.
Rozumiem, zawaliłam.
Nie ma na co czekać. Zróbmy to mimo wszystko.
Tylko my.
Załatwimy swoje I założymy, że Dark Army się pozbiera I przyłączy.
Dlaczego dyktują warunki? My je ustalimy!
Gdy nic nie zrobią, w Chinach zostanie komplet danych.
To bez sens...
Czekanie też nie ma sensu. Wasza robota pójdzie na marne.
- Oszalałeś? - To nic nie da!
- Załatwimy ich sieć. - Odbudują.
- Ale pocierpią. - Chcemy ich zabić!
Bezczynność im nie zaszkodzi.
- Co robisz? - Jeden krok I to załatwię.
Pomyśl, co to da.
Za miesiąc wrócą do akcji z lepszymi zabezpieczeniami.
Nie dostaniemy drugiej szansy.
Pogrzebiemy rewolucję, o której tyle mówimy.
Poniesiemy porażkę z twojej winy. Proszę...
Nie rób tego.
Ktoś do niej przemówi?
Powiedz, żebym to zrobiła.
Tak mało brakowało.
To nie koniec. Coś wymyślimy.
Doszliśmy tak daleko... znajdziemy drogę. Ale nie dziś.
Moja wina.
Przenocujesz u mnie.
Raz ojciec zabrał mnie na wagary. Poszliśmy na plażę.
Było za zimno na kąpiel. Siedzieliśmy na kocu I jedliśmy pizzę.
W domu wysypałem z butów piasek na podłogę.
Nie wiedziałem, że źle robię. Miałem 6 lat.
Matka wrzeszczała na mnie. Tata się nie złościł.
Powiedział, że przez miliardy lat świat się zmieniał,
aż ocean wyrzucił piasek na plażę, a ja go zabrałem.
Powiedział: "Codziennie zmieniamy świat." Urocze stwierdzenie.
Lie żyć musiałbym poświęcił na przenoszenie po jednym bucie piasku,
aż zniknęłaby plaża I ktoś by tym się przejął.
Codziennie zmieniamy świat, ale zmiana, która ma sens,
wymaga czasu, a tego brakuje ludziom. Nie następuje natychmiast.
Tylko powoli I metodycznie. To wycieńczające.
Nie dajemy rady.
- Pobiegam. - Dobrze.
Shayla ma psa. Nie robi jej na poduszkę.
To zaleta.
Shayla?
Czasem wszechświat pomaga.
Siedzę w pudle, ale sprowadził cię do mnie.
Wersja polska: platforma no+ Tekst: Danuta Dowjat